Lot
over Boeken

Lezen na de winkel

Ik lees stapels boeken. In 2023 las ik 32 boeken uit. Tot vandaag las ik in 2024 24 boeken uit. Ik heb nu meer tijd om te lezen, dat staat vast.

Maar er is nog een andere reden voor deze leestoename. Toen ik de winkel had, las ik op de huid van de tijd. Ik moest lezen wat recent was verschenen. Dat vond ik belangrijk en dat verwachtten de klanten van mij. Het was heerlijk: nieuwe boeken kreeg ik van uitgeverijen. Ik kon overal over meepraten en ik wist van de boeken in mijn winkel genoeg om te kunnen aanraden.  

Het is ook een beperking. Veel boeken die uitgevers aan mij willen slijten hoef ik niet per se te lezen. Wat er momenteel verschijnt past niet echt bij mij. 

Bovendien is het benauwend om het gevoel te hebben dat een boek dat meer dan een half jaar oud is, er niet meer toe doet. Dat ik daar geen tijd aan mag besteden. Of misschien een half jaar nog wel, maar een jaar? 2 Jaar? 10 jaar? Ik stond mezelf die luxe maar beperkt toe.

Ik ben een herlezer. Op alle mogelijke manieren. Ik probeer graag oude favorieten nog eens uit om te zien of ze de tand des tijds doorstaan. Als ik erg moe of ziek ben vlucht ik graag in een reeds bekende detective. Ik heb thuis planken vol klassiekers: Agatha Christie, Simenon, Ngaio Marsh, Havank, Dorothy Sayers, Donna Leon… Sommige herlas ik al 10 keer. Ik herlees ook zomaar, omdat ik een boek opensla en ineens weer gegrepen wordt door het verhaal, de stijl, doordat ik me realiseer dat ik het boek nu anders of beter begrijp… Ze trok ik vorige week De tweede slaap van Robert Harris uit de kast, om mijn geheugen op te frissen voor de uitwerking van een boekenspreekuur. Voor ik het doorhad was ik in hoofdstuk 2. Wat kan die man schrijven! 

Herlezen was ook een luxe toen ik de winkel had. Ik stond het mezelf mondjesmaat toe. De verkleurde pagina’s van mijn geliefde detectiefjes sloeg ik nog sporadisch open en als ik dat deed dan kon ik me er amper aan overgeven. 

Dit alles was me zo gewoon geworden dat ik vergat hoe erg me dit beperkte. Zelf kiezen wat ik wil lezen, me laten leiden door mijn luimen in plaats van de luimen van de winkel: ik was vergeten hoe belangrijk dat is voor mijn leesplezier. Hoeveel meer ik daardoor ga lezen. 

Het leesplezier dook meteen op toen ik de deur van de winkel achter me had gesloten. De 10 jaar ontwenning viel weg.

 Daar ga ik dus nu. Ik herlees mijn zesde boek. 10 van de 24 gelezen boeken zijn al langer dan 5 jaar geleden verschenen. Ik laat me leiden door mijn luimen en door wat ik tegenkom in boekhandels, media of andere boeken om mijn volgende titel te kiezen… wat een rijkdom! 

Er is één nadeel. Ik koop me suf aan boeken. Vorige week 4 titels via boekwinkeltjes.nl. Woensdag een strip bij de Rijnlandse Boekhandel en eerder die dag een boek voor de DIEP LEZEN cursus bij Scheltema… Het wordt tijd dat ik mijn boekenkast weer eens ga uitmesten. Wil iemand toevallig een paar van mijn boeken kopen? 😉